تزیین حوله به شکل رولت میوه ای یکی از مراسم قدیمی و زیبای شب حنابندان خرید چمدان و تزیین آنهاست . هر خانواده بنا به سنت و رسوم خود اینکار را انجام میدهد . این اقلام و هدایا بیشتر شخصی هستند .معمولا برای عروس : لوازم ارایش و عطر , سشوار و برس , لباس مهمونی , مانتو و روسری , کیف و کفش , لباس خواب و لباس زیر , حوله و برای داماد : ادوکلن و وسایل اصلاح , بلوز و پیراهن و شلوار بیرون , کمربند , لباس راحتی , دمپایی , کراوات , لباس زیر , حوله خریداری میکنند و همراه با شیرینی و کله قند و شکلات و گل برای هم هدیه می برند .این مطالب را هم از وبلاگ دهکویه اینجا میذارم :شلوار و ست 6 تایی از پیرهن و زیرپیرهنی و لباس زیر و جوراب و کفش و کمربند و دکمه سردست (معمولا طلا) و سوزن کراوات (معمولا طلا) و …. بوده و همه اینها در قدیم در سینی های بزرگ به همراه کله قند و تزیین شده با پارچه های سبز توسط مردان با ساز و دهل روانه خانه داماد می شده است و گاه این کله قند و پارچه در سطلی بزرگ قرار می دادند که هر کس زودتر اینها را به خانه داماد می رساند به عنوان مزد کله قند و پارچه را دریافت می نمود .سطل ها برای تهیه شربت استفاده می شد.(امروزه در لار در عصر حنابندان علاوه بر چمدان در ست های 6 تایی که از هر چیز مورد نیاز مردانه 6,12,14,16,18,24 یا 36 تایی بسته به تمول افراد در آن قرار دارد, 12 کارتن گلاب ,2 کارتن قند و 2 سطل عسل به همراه پنیر و مغز بادام و پسته و ماست و 12 جعبه نبات نیز در سینی های بزرگ در کنار این چمدان ها روانه منزل داماد می گردد.امروزه مادر داماد نیز برای عروس خود چنین تدارکات مفصلی را می بیند و به همین نحو شاید هم بیشتر عمل کرده و دیگران را نیز دعوت می کنند تا آنها را ببینند و برای شادباش بر روی آن پول و بادام سبز و شکلات “برنه یا برنش”[21]کنند ).پس از حمل این وسایل به خانه داماد و چیدن و تزیین حجله یا همان اتاق خواب عروس و داماد تشک های آنها را نیز پهن کرده و آفتابه و لگن را در گوشه ای گذارده و کوزه دان و لیوان را نیز پر آب در گوشه دیگر قرار داده و چراغ را روشن و اتاق را ترک می کنند تا شب هنگام که عروس و داماد را به حجله روانه می دارند.در گراش در شب حنابندان طایفه داماد مهمان شام خانه عروس هستند و سرو تخمه و کباب بر عهده مادر عروس می باشد و مردم از ظهر که عروس برای حمام رفتن مهیا شده تا شب برای نهارو شام مهمان خانه عروس می باشند.اما سایر روزها هر طایفه برای خود پخت می کند و رسم خرج مطبخ نه به صورت پخته و نه خشکه (نقدی یا غیر آماده )وجود ندارد.اما همانطور که قبلا هم ذکر شد در هنگام قرار 50 گنی قند و حنا طایفه داماد موظف به تهیه برای طایفه عروس است و در کنار چمدان های رد و بدل شده نیز مادر داماد کله قندهایی می فرستد که بین همراهان و کسانی که چمدان ها را آورده اند به عنوان هدیه پخش می شود.در گراش به دلیل متمول بودن افراد و اینکه اکثر قریب به اتاق مردان خلیج رو هستند و چشم هم چشمی و رقابت در بین خانواده ها بسیار بالاست در تبادل چمدان ها و سینی ها رکورد منطقه را شکسته و گاه به 50 سینی و چمدان نیز می رسد و به رسم گراشی عمل کردن در منطقه زبانزد است و به معنای خرج وسیع کردن و تهیه بسیار دیدن است.این سینی ها که در عصر حنابندان فاش جابجا می شود شامل :قند,نبات,نخود پخته,فرنی,پسته, 2کارتن کمپوت گیلاس,2 کارتن آجیل,بیسکویت و… است .جالب این است که در صبح پس از زفاف مادر عروس دوباره همین سینی ها را بعلاوه 200 دستمال پولک دوزی و دوخت شده بنام “تک نو دونی”به خانه عروس و داماد می فرستد که عصر هنگام که مردم برای دیدن عروس می آیند همان مواد مشتمل در سینی ها به مقدار معلوم و مساوی در دستمال ها گذارده و بین مردم پخش می کنند در این میان کمپوت گیلاس و بیسکویت اهمیت فراوان تری دارد.در منطقه درز و سایبان فقط داماد موظف به تهیه لباس برای عروس است و در این میان به یک چمدان اکتفا می گردد. در روستای دهکویه لباس عروس به شکل لباس محلی بنام “قنبل”است که پر از چین و پولک می باشد و در رنگ های متنوع تهیه می شود و این لباس به همراه نقل و نبات و بادام وحنا و شکلات توسط زنان روانه خانه عروس می گردد .در شهر اوز لباس گشادی بنام “زریتکه”به تن عروس می پوشانند و روسری نازکی بنام “بله”بر سر او می اندازند.عکسهای دوم به بعد از نت است .